Αδένας

Αδένας ονομάζεται κάθε ζωικό όργανο που παράγει ουσίες (π.χ. σάλιο, ιδρώτας, χολή, σπέρμα, σμήγμα, εντερικό υγρό, γαστρικό υγρό, παγκρεατικό υγρό κ.ά.) είναι απαραίτητες για την σωστή λειτουργία του οργανισμού. Ανάλογα με το που εκκρίνουν τις διάφορες παραγόμενες ουσίες διακρίνονται σε ενδοκρινείς, εξωκρινείς, μικτοί, κ.ά.

Ενδοκρινείς αδένες
Οι ενδοκρινείς αδένες παράγουν και εκκρίνουν ορμόνες. Στην συνέχεια τις προωθούν στο αίμα που περνάει μέσα από τον αδένα και μέσω της κυκλοφορίας οι ορμόνες μεταφέρονται στις θέσεις ή στα όργανα που είναι απαραίτητες, ακόμη και σε απομακρυσμένες περιοχές του σώματος.

Εξωκρινείς αδένες

Οι εξωκρινείς αδένες παράγουν διάφορα υγρά του σώματος και μέσα από αγωγούς που διαθέτουν, το υγρό προωθείται, είτε στην επιφάνεια του σώματος (ιδρώτας, σμήγμα), είτε σε κοιλότητες του σώματος (στοματική κοιλότητα - σάλιο, κόλπος - κολπικά υγρά), είτε σε κοιλότητες οργάνων (στομάχι - γαστρικό υγρό, έντερο - εντερικό υγρό, χολή, παγκρεατικό υγρό). Εξωκρινείς αδένες είναι οι δακρυγόνοι, οι ιδρωτοποιοί, οι σμηγματογόνοι, οι οσμητογόνοι, οι σιαλογόνοι, οι κυψελιδοποιοί, οι γαστρικοί αδένες, οι εντερικοί αδένες, η εξωκρινής μοίρα του ήπατος, η εξωκρινής μοίρα του παγκρέατος, ο προστάτης, η εξωκρινής μοίρα του όρχι, η εξωκρινής μοίρα της ωοθήκης, ο μαστός, διάφοροι τύποι βλεννογόνων αδένων.

Μικτοί αδένες

Οι μικτοί αδένες παράγουν εκκρίματα που μέσα από πόρους τα προωθούν προς τα έξω αλλά ταυτόχρονα παράγουν και ορμόνες που τις διοχετεύουν στο αίμα. Γι αυτούς λέμε ότι έχουν μία ενδοκρινή και μία εξωκρινή μοίρα. Μικτοί αδένες είναι το ήπαρ, το πάγκρεας, ο όρχις και η ωοθήκη.

Λεμφαδένες

Μια ειδική κατηγορία οργάνων είναι οι λεμφαδένες. Ανήκουν στο λεμφικό σύστημα του οργανισμού και παράγουν τα λεμφοκύτταρα. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για αληθείς αδένες απλά έχει επικρατήσει η ονομασία.

Read more »

Πάγκρεας

Το πάγκρεας είναι ένας αδένας του πεπτικού συστήματος. Είναι ένας μικτός αδένας ο οποίος παράγει σημαντικές ορμόνες: ινσουλίνη, γλυκογόνο και αυξητική ορμόνη. Ο ρόλος του στο πεπτικό σύστημα είναι η έκκριση του παγκρεατικού υγρού το οποίο περιέχει ένζυμα που συμμετέχουν στην απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών από το λεπτό έντερο. Τα συγκεκριμένα ένζυμα βοηθούν στην περαιτέρω διάσπαση των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων. Το πάγκρεας είναι τοποθετημένο στο πίσω μέρος της κοιλιάς και συγκεκριμένα ανάμεσα στο δωδεκαδάκτυλο, το στομάχι και το λεπτό έντερο. 

Το πάγκρεας έχει μήκος περίπου 15 εκατοστά και βάρος 400 γραμμάρια. Αποτελείται από 4 κύρια τμήματα: το διογκωμένο τμήμα του ονομάζεται κεφαλή, το ενδιάμεσο αυχένας, το μεσαίο τμήμα ονομάζεται σώμα και το στενότερο ουρά. Εντός του οργάνου βρίσκονται δύο σωλήνες, ο κύριος παγκρεατικός και ο δευτερεύων (Santorini) πόρος. Στο πάγκρεας καταλήγουν κλάδοι νεύρων προσαγωγούς αισθητικούς κλάδους του νευρικού συστήματος οι οποίοι είναι ευαίσθητοι στον πόνο. Αυτό εξηγεί τον έντονο πόνο που συνοδεύει παθήσεις του οργάνου, όπως η χρόνια παγκρεατίτιδα και ο καρκίνος του παγκρέατος.

Read more »

Χολή

Η χολή είναι ένα πηχτό διάλυμα και αποτελείται από 85% νερό, 10% χολικά άλατα , 3% βλέννα και χρωστικές ουσίες, 1% λιπαρά, και 0,7% ανόργανα άλατα. Το χρώμα της είναι από καφεπράσινο μέχρι πρασινοκίτρινο, το οποίο προέρχεται από τις χρωστικές ουσίες της χολής (χολερυθρίνη και χολοπρασίνη). Η χολή εκκρίνεται από τα κύτταρα του ήπατος, και μέσω του χοληφόρου πόρου μεταφέρεται στο δωδεκαδάκτυλο. Στον άνθρωπο συγκεντρώνεται σε μια μικρή αποθήκη, στη χοληδόχο κύστη και από εκεί απεκκρίνεται στον εντερικό σωλήνα, μέσω του δικτύου των χοληφόρων. Η χολή παίζει σημαντικό ρόλο στην απορρόφηση και την πέψη του λίπους.

Read more »

Λυκίσκος Ιδιότητες

Ο λυκίσκος (humulus lupulus) είναι καρπός που προέρχεται από το φυτό Λυκίσκος το ζυθοβότανο. Ο λυκίσκος χρησιμοποιείται στην παρασκευή της μπύρας. Τα είδη του λυκίσκου διαφέρουν στην ένταση της πικρότητας και του αρώματος, πράγμα το οποίο πρέπει να προσεχθεί κατά την προσθήκη του. Πρέπει να διατηρείται σε δροσερό (0°C) και ξηρό μέρος διότι αλλιώς δεν χάνει μόνο τη πικρική ικανότητα του αλλά μπορεί ακόμη και να καταστραφεί. Η σωστή διατήρηση του λυκίσκου γίνεται σε ψυγείο, μέσα σε κλειστά γυάλινα βάζα.

Λυκίσκος λειτουργεί ως φυσικό μυοχαλαρωτικό ενώ παράλληλα θεωρείται αποτελεσματικότατος στην καταπολέμηση της αϋπνίας του έντονου στρες της υπερέντασης και του εκνευρισμού. Οι ηρεμιστικές του ιδιότητες επιδρούν στο νευρικό σύστημα με αποτέλεσμα να προσφέρουν χαλάρωση και ήρεμο ύπνο και να αντιμετωπίζει ιδιαίτερα αποτελεσματικά περιπτώσεις ήπιας και μέτριας κατάθλιψης. Ο λυκίσκος λαμβάνεται από το στόμα ως έγχυση ή βάμμα. 

Μην πάρετε το λυκίσκο, εάν είστε έγκυος ή θηλάζετε. Αποφύγετε τη λήψη λυκίσκου, αν έχετε κατάθλιψη ή άλλες συναφείς ιατρικές καταστάσεις (π.χ., διπολική διαταραχή), μέχρι να μιλήσει σε έναν φορέα παροχής υγειονομικής περίθαλψης.

Read more »

Κρόκος Ιδιότητες

Ο κρόκος (crocus sativus) γνωστός γνωστός και ως σαφράν είναι φυτό από το οποίο παράγεται ένα από τα πιο ακριβά μπαχαρικά που υπάρχουν στον κόσμο. Το σαφράν προέρχεται από τον ύπερο του άνθους του φυτού κρόκος. To σαφράν είναι ένα ακόμα φυσικό αντικαταθλιπτικό που καταπολεμά το άγχος και ενισχύει τη μνήμη. Η χρήση του σαφράν στη μαγειρική αλλά και ωμό, βοηθάει στην αντιμετώπιση ήπιας μορφής κατάθλιψης και μελαγχολίας. Στο λουλούδι του συναντώνται πολλά βασικά πτητικά έλαια, με σημαντικότερο την σαφρανάλη, που δίνει ξεχωριστή γεύση. Μερικά άλλα πτητικά έλαια του σαφράν είναι η κινεόλη, phenethenol, πινένιο, βορνεόλη, γερανιόλη, λιμονένιο, π-κυμένιο, λιναλοόλη, terpinen-4-πετρελαίου, κλπ .

Τα δραστικά συστατικά που υπάρχουν στα σαφράν έχουν πολλές θεραπευτικές εφαρμογές. Μελέτες έδειξαν ότι η σαφρανάλη έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες, κυτταροτοξικότητα έναντι καρκινικών κυττάρων, αντισπασμωδικές και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες. Επίσης η alfa-crocin, μια καροτενοειδές ένωση, η οποία δίνει το μπαχαρικό χαρακτηριστικό χρυσοκίτρινο χρώμα του, έχει αντιοξειδωτικές, αντι-καταθλιπτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες.

Read more »

Πράσινο Τσάι Ιδιότητες

Το πράσινο τσάι τονώνει και διεγείρει την πνευματική λειτουργία, θεωρείται ότι βοηθάει σε περιπτώσεις κατάθλιψης και συναισθηματικής εξάντλησης. Το πράσινο τσάι ως ρόφημα αλλά και ως εχκύλισμα έχει χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη και τη θεραπεία μορφών καρκίνου όπως μαστού, στομάχου και δέρματος. Επίσης έχουν χρησιμοποιηθεί για τη βελτίωση της νοητικής εγρήγορσης, στην απώλεια βάρους, τη μείωση της χοληστερόλης, και την προστασία του δέρματος από την ηλιακή ακτινοβολία. Ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι η χρήση του πράσινου τσαγιού παρασκευασμάτων βελτιώνει την πνευματική εγρήγορση, πιθανότατα επειδή περιέχει καφεΐνη. Δεν υπάρχουν αρκετά αξιόπιστα στοιχεία για να προσδιοριστεί αν το πράσινο τσάι μπορεί να βοηθήσει στην απώλεια βάρους, χαμηλότερα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα, ή να προστατεύσει το δέρμα από την ηλιακή ακτινοβολία.

Το πράσινο τσάι είναι ασφαλής για τους περισσότερους ενήλικες, όταν χρησιμοποιείται σε μέτριες ποσότητες. Το πράσινο τσάι και τα εκχυλίσματα πράσινου τσαγιού περιέχουν καφεΐνη. Η καφεΐνη μπορεί να προκαλέσει αϋπνία, άγχος, ευερεθιστότητα, στομαχικές διαταραχές, ναυτία , διάρροια , ή συχνή ούρηση σε μερικούς ανθρώπους.

Read more »

Μηδική Ιδιότητες

Η μηδική (alfalfa) είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, μέταλλα, πρωτεΐνες, βιταμίνες Α, Β, D, Ε, C και Κ, χλωροφύλλη, καροτένιο κ.α. Περιέχει οκτώ απαραίτητα για τον οργανισμό αμινοξέα και είναι χρήσιμο για τη θεραπεία των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος, των νεφρών και της ουροδόχου κύστης. Αποτοξινώνει τον οργανισμό και ειδικά το συκώτι, βοηθά την πέψη και την καλύτερη απορρόφηση της τροφής, μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα, είναι καλό διουρητικό και καθαρτικό, είναι γαλακταγωγό, δρα κατά της δυσκοιλιότητας, μειώνει την κακή χοληστερίνη χωρίς να επηρεάζει την καλή, ανακουφίζει από τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, μειώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και ανακουφίζει από τα συμπτώματα που προκαλούν οι φλεγμονές στις αρθρώσεις και τους μυς.

Read more »

Ιλαρά

Η ιλαρά (measles) είναι μια ιδιαίτερα μολυσματική ασθένεια του αναπνευστικού συστήματος. Συνήθως εμφανίζεται στα παιδιά. Η νόσος εμφανίζεται με επιδημική μορφή, συχνά κατά τη χειμερινή περίοδο.

Συμπτώματα

Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται από 7 έως 14 ημέρες μετά την έκθεση στον ιό και είναι πυρετός, αίσθηση κρύου, υγρά μάτια και ξηρός βήχας. Εξανθήματα εμφανίζονται στο δέρμα 3 έως 5ημέρες μετά την έναρξη αυτών των συμπτωμάτων. Αυτά τα εξανθήματα, τα οποία αποτελούνται από μικρά στρογγυλεμένα σημεία με κοκκίνισμα του δέρματος στο μέσο, εμφανίζονται αρχικά στις πλευρές του προσώπου και του λαιμού και στη συνέχεια σταδιακά εξαπλώνονται σε όλο το σώμα και τελευταία στα άκρα. Έχουν αρχικά ροζ χρώμα και στην συνέχεια γίνονται πιο σκούρα. Η ιλαρά συνήθως συνοδεύεται από χαμηλό πυρετό και διάρροια. Σε σπάνιες περιπτώσεις μεγάλης σοβαρότητας, μπορεί να προκύψει υψηλός πυρετός και παραλήρημα.

Αιτίες

Ιλαρά είναι μία από τις πιο μεταδοτικές ασθένειες και προκαλείται από έναν ιό. Ο ιός της ιλαράς είναι τόσο μεταδοτικός, που στις πόλεις, αν τα παιδιά δεν εμβολιαστούν θα μολυνθούν πριν φθάσουν στην ηλικία των πέντε ετών. Οι μητέρες συνήθως περνούν τα αντισώματά τους στα παιδιά τους (παθητική ανοσοποίηση). Η προστασία αυτή, ωστόσο, δεν διαρκεί πέραν των έξι μηνών. Ιλαρά μεταδίδεται εύκολα στα πρώτα στάδια μέσω των αόρατων σταγονιδίων υγρασίας που αποβάλλονται από τη μύτη ή το στόμα ενός ασθενούς, όταν αυτός βήχει ή φταρνίζεται. Λόγω της εκτεταμένης ανοσοποίησης (εμβολιασμός), ο αριθμός των παιδιών που προσβάλλονται από ιλαρά μειώθηκε δραματικά. Πλέον η εμφάνιση ιλαράς σημαίνει ότι τα παιδιά δεν έχουν εμβολιαστεί, η ανοσία τους έχει μειωθεί, δεδομένου ότι έλαβαν το εμβόλιο, ή έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Πρόληψη

Προτείνεται ο εμβολιασμός των παιδιών στην βρεφική ηλικία.

Θεραπείες Βοτάνων

Στην αρχή της θεραπείας, ο ασθενής θα πρέπει να βρίσκεται σε καλά αεριζόμενο χώρο και να λαμβάνει συχνά χυμούς από φρέσκα φρούτα όπως πορτοκάλι, μανταρίνι και λεμόνι. Αυτό είναι αρκετό, καθώς το παιδί πάσχει από έλλειψη όρεξης κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Επίσης ο χυμός ανανά μπορεί να ενυδατώσει το σώμα κατά τη διάρκεια του πυρετού. Το παιδί θα πρέπει να βρίσκεται σε χώρο με σχετικά χαμηλό φωτισμό, καθώς το φως έχει αρνητικές συνέπειες στα ματιών κατά τη διάρκεια της ιλαράς, λόγω της εξασθενημένης κατάστασης των εξωτερικών ιστών του οφθαλμού.

Η θεραπεία θα πρέπει να στοχεύει στο να ρίξει τη θερμοκρασία και να εξαλείψει τις τοξίνες από τον οργανισμό. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την εφαρμογή λάσπης στην κοιλιακή χώρα δύο φορές την ημέρα το πρωί και το βράδυ (μπορείτε εναλλάξ να εφαρμόσετε και στο στήθος). Χλιαρό καθημερινό μπάνιο μπορεί να ανακουφίσει την φαγούρα. Η προσθήκη εκχυλισμάτων από φύλλα neem στο νερό αποδεικνύεται επωφελής. Για τον πόνο και την ανακούφιση από την φαγούρα καθώς και την επιτάχυνση της επούλωσης, ενυδατώστε βαμβάκι με γάλα και εφαρμόστε στο δέρμα. Το γάλα καρύδας είναι ιδιαίτερα καταπραϋντικό και έχει αντιβακτηριακές και αντιμυκητιακές ιδιότητες για να αποφευχθεί η μόλυνση που οφείλεται στο ξύσιμο.

Καθώς η κατάσταση του παιδιού βελτιώνεται, θα πρέπει να εντάξετε στην δίαιτά του αρκετά φρούτα για ακόμη λίγες μέρες. Στη συνέχεια μπορείτε να ξεκινήσετε σταδιακά μια καλά ισορροπημένη διατροφή.

Read more »

Πεπτικό σύστημα

Tο πεπτικό σύστημα διασπά τις τροφές, ώστε τα κύτταρα του σώματος να μπορούν να την απορροφήσουν. Ότι δεν χρειάζεται αποβάλλεται. Η τροφή προωθείται με μυϊκές συσπάσεις από το στόμα, περνάει μέσα από τον οισοφάγο και φθάνει στο στομάχι. Στο στομάχι η τροφή εμποτίζεται με πεπτικούς χυμούς (ένζυμα και υδροχλωρικό οξύ) για να σχηματίσει ένα μείγμα ημιυγρής τροφής. Στην συνέχεια εισάγεται στο λεπτό έντερο, όπου οι θρεπτικές ουσίες όπως οι υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, και μερικά λίπη, διασπώνται σε μικροσκοπικά μόρια.

Μαζί με τις βιταμίνες και τα ανόργανα άλατα, εγκαταλείπουν το έντερο μέσω των μικροσκοπικών πόρων, που καλούνται λάχνες, τις προεκτάσεις δηλαδή που ξεκινούν από το εντερικό τοίχωμα. Το αίμα μεταφέρει τα θρεπτικά συστατικά στο ήπαρ και κατόπιν στα κύτταρα του σώματος. Τα υλικά που δεν μπορούν να υποστούν τη διαδικασία της πέψης περνούν μέσα στο παχύ έντερο, όπου οι ουσίες απορρίπτονται από τον πρωκτό με τη μορφή των κοπράνων.

Read more »

Ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα

Το ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα αποτελείται από τα εξής όργανα: το πέος, το όσχεο, και τους δύο όρχεις, οι οποίοι βρίσκονται μέσα στο όσχεο. Κάθε όρχις  είναι γεμάτος με σπερματικά σωληνάρια, τα οποία παράγουν σπέρμα. Επάνω και πίσω από κάθε όρχι είναι η επιδιδυμίδα, ένας σπειροειδής σωλήνας ο οποίος οδηγεί σ’ έναν άλλο σωλήνα που ονομάζεται σπερματικός ή ορχικός πόρος. Το άνω άκρο κάθε σπερματικού πόρου συνδέεται με έναν αγωγό αποστράγγισης ενός αδένα, που ονομάζεται σπερματικό κυστίδιο και που εκκρίνει ένα υγρό το οποίο βοηθάει στη μεταφορά των σπερματοζωαρίων. Ο αγωγός αυτός και ο σπερματικός πόρος σχηματίζουν τον αγωγό εκσπερμάτωσης.

Οι δύο αγωγοί εκσπερμάτωσης συνδέονται στη συνέχεια με την ουρήθρα, όπου περιβάλλονται από τον προστάτη και μέσω του πέους η ουρήθρα οδηγεί τα σπερματοζωάρια έξω από το σώμα. Σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων και στα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν το ανδρικό φύλο παίζει η ορμόνη, τεστοστερόνη.

Read more »

Γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα

Τα κυρίαρχα όργανα του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος είναι οι ωοθήκες, έχουν σχήμα οβάλ είναι δύο σε αριθμό και βρίσκονται επάνω από την μήτρα (στις δύο πλευρές). Άλλο ένα σημαντικό ζευγάρι από όργανα είναι οι σάλπιγγες, οι οποίες βρίσκονται κοντά στις ωοθήκες αλλά δεν τις αγγίζουν. Οι ωοθήκες αποθηκεύουν και αποδεσμεύουν ωάρια, τα οποία προωθούνται μέσω των σαλπίγγων στο εσωτερικό της μήτρας. Μία φορά το μήνα ένα ωάριο ωριμάζει επί 14 μέρες μέσα στο ωοθυλάκιο του και αποδεσμεύεται από την ωοθήκη μέσα στη σάλπιγγα. Το ωάριο μπορεί να γονιμοποιηθεί από ένα σπερματοζωάριο μόνο μέσα σ’ αυτό το χρονικό διάστημα. Εάν το ωάριο δεν έχει γονιμοποιηθεί εγκαταλείπει τη μήτρα, μαζί με το εσωτερικό αυτό επίστρωμα του τοιχώματος. Η απώλεια αίματος που προκαλείται λόγω αυτής της διαδικασίας ονομάζεται εμμηνόρροια ή κοινώς περίοδος. Εάν, όμως, επέλθει η γονιμοποίηση , το ωάριο εμφυτεύεται τελικά στη μήτρα. Μέσα σε δύο ημέρες από τη γονιμοποίηση το ωάριο ξεκινάει τη διαδρομή του προς τη μήτρα προωθούμενο από τη μυϊκή κίνηση της σάλπιγγας.

Μετά από 5 -7 ημέρες το ωάριο φθάνει στη μήτρα όπου και σταθεροποιείται στο βλεννογόνο της.  Η στιγμή αυτή αποτελεί και την τυπική έναρξη της εγκυμοσύνης και το γονιμοποιημένο ωάριο είναι πλέον γνωστό σαν έμβρυο. Μέσα στη μήτρα το έμβρυο περιβάλλεται προστατευτικά από τον αμνιακό σάκο και θρέφεται μέσω του πλακούντα. Μόνο 8 εβδομάδες αργότερα το έμβρυο είναι αναγνωρίσιμο και έχει αναπτύξει όλα τα ζωτικά όργανα συμπεριλαμβανομένων της καρδιάς και του εγκεφάλου. Από αυτό το στάδιο και μετά ξεκινάει ένα διάστημα ταχύτατης ανάπτυξης. Μετά από περίπου 40 εβδομάδες εγκυμοσύνη το βρέφος κατεβαίνει από την μήτρα στον κόλπο οπότε και γεννιέται.

Τα εξωτερικά γυναικεία αναπαραγωγικά όργανα είναι γνωστά με το συνολικό όνομα αιδοίο. Αυτά αποτελούνται από την ευαίσθητη στη σεξουαλική διέγερση κλειτορίδα, η οποία περιβάλλεται από δερματικές πτυχώσεις που ονομάζονται μεγάλα χείλη και τα οποία προφυλάσσουν τις εισόδους προς τη μήτρα,  την είσοδο στον κόλπο και την ουρήθρα. Ακριβώς μέσα από την είσοδο της μήτρας βρίσκονται οι δύο βαρθολίνειοι αδένες, οι οποίοι εκκρίνουν ένα υγρό που χρησιμεύει ως λιπαντικό κατά τη διάρκεια της συνουσίας.

Read more »

Αναπαραγωγικό σύστημα

Το ανθρώπινο αναπαραγωγικό σύστημα έχει σχεδιαστεί ώστε να μπορεί να δημιουργήσει μια νέα ζωή. Στις ωοθήκες του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος αναπτύσσεται ένα ωάριο κάθε μήνα. Στους όρχεις του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος αναπτύσσονται εκατομμύρια σπερματοζωάρια, τα οποία μέσω του πέους εισάγονται στον κόλπο της γυναίκας. Στην συνέχεια ταξιδεύουν προς το ωάριο. Μόνο ένα σπερματοζωάριο μπορεί να εισαχθεί μέσα στο ωάριο. Όταν ένα σπερματοζωάριο το καταφέρει αυτό, πραγματοποιείται η γονιμοποίηση. Η ένωση του σπερματοζωαρίου και του ωαρίου δημιουργεί το πρώτο κύτταρο μας καινούργιας ζωής.

Μετά την γονιμοποίηση το ωάριο μεταναστεύει στη μήτρα, όπου αναπτύσσεται σε ένα πλήρως διαμορφωμένο έμβρυο σε μία περίοδο περίπου 40 εβδομάδων. Το τέλος έρχεται με την γέννηση ενός μωρού.

Read more »

Λόξυγγας θεραπεία με βότανα

Ο λόξυγγας είναι ένας ακούσιος σπασμός του διαφράγματος. Μετά από τον σπασμό ακολουθεί μια γρήγορη σύγκλειση των φωνητικών χορδών, οπότε και παράγεται ο χαρακτηριστικός ήχος.

Για να τον αντιμετωπίσετε μπορείτε να κάνετε τα εξής:  προσπαθήστε να μείνετε όσο πιο ήρεμοι μπορείτε, προσπαθήστε να προκαλέσετε ρέψιμο, για ένα μικρό χρονικό διάστημα σπρώξτε της γλώσσας προς το ρινοφάρυγγα, συγκρατείστε την αναπνοή σας επί πέντε δευτερόλεπτα, πλησιάστε και συγκρατείστε τα γόνατα στο θώρακα ενώ εκπνέετε με δύναμη για να πραγματοποιηθεί επαρκής ερεθισμός του διαφράγματος. Προσοχή να μην τα κάνετε όλα μαζί αν δεν σταματά αλλά με δεκάλεπτο διάλειμμα ανάμεσα σε κάθε προσπάθεια.  

Αν τα παραπάνω δεν αποδώσουν τότε θα πρέπει να καταφύγετε σε μια βοτανική λύση:  

Κάρδαμο: είναι μπαχαρικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του λόξυγγα. Βράζετε μισό κουταλάκι του γλυκού σκόνη κάρδαμο σε ένα φλιτζάνι νερό στην συνέχεια το στραγγίζετε και το πίνετε.

Μουστάρδα: η έντονη γεύση της μουστάρδας έχει την ικανότητα να διεγείρει τα νεύρα στο λαιμό. Αργή κατάποση μιας κουταλιάς της σούπας μουστάρδα (προαιρετικά αναμίξετε με γκι) βοηθά στη μείωση του λόξυγγα.

Μαύρο πιπέρι: εισπνεύσετε μαύρο πιπέρι σε σκόνη για να προκαλέσετε φτέρνισμα. Το φτέρνισμα είναι μία βίαιη κίνηση της αναπνευστικής οδού. Ως εκ τούτου, μπορεί να βάλει ένα τέλος στο λόξυγγα. 

Δυόσμος ή Μέντα: γενικότερα αν μασήσετε κάποια φύλλα από βότανα με έντονο άρωμα μπορείτε να απομακρύνετε τον λόξυγγα.

Read more »

Αναπνευστικό σύστημα

Το αναπνευστικό σύστημα παρέχει οξυγόνο στα κύτταρα του σώματος και αφαιρεί το διοξείδιο του άνθρακα. Ο αέρας εισέρχεται μέσω της μύτης και του στόματος και στην συνέχεια μέσω των βρόγχοι (αεραγωγοί) καταλήγει στις κυψελίδες. Εκεί, τα τριχοειδή αγγεία αναλαμβάνουν να περάσουν το οξυγόνο από τους πνεύμονες στο κυκλοφορικό σύστημα, όπου εγκαθίσταται στα ερυθρά κύτταρα αίματος. Τελικά, το οξυγόνο απελευθερώνεται από τα ερυθρά κύτταρα του αίματος και περνά στα υπόλοιπα κύτταρα των οργάνων του οργανισμού για να γίνουν οι απαραίτητες χημικές αντιδράσεις (καύσεις). Η διαδικασία γίνεται και αντίστροφα ώστε να απομακρυνθεί το διοξείδιο του άνθρακα που παράγεται από τις χημικές αντιδράσεις (καύσεις) που λαμβάνουν χώρα στα κύτταρα μέσω του κυκλοφορικού συστήματος και στην συνέχεια από το αναπνευστικό.

Ο αέρας εισέρχεται και εξέρχεται στο ανθρώπινο σώμα μέσω του αναπνευστικού συστήματος και ειδικότερα της μύτης, του στόματος, του λαιμού, των βρόγχων και των πνευμόνων. Όταν εισπνέουμε, ο αέρας εισέρχεται στο σώμα μέσω του στόματος ή της μύτης, όπου θερμαίνεται και υγραίνεται. Στη συνέχεια περνά μέσω του φάρυγγα  στην τραχεία. Ένας λεπτός χόνδρος, η επιγλωττίδα, καλύπτει την είσοδο του λάρυγγα  κατά τη διάρκεια της κατάποσης για να εμποδίσει τις τροφές να περάσουν μέσα στις αναπνευστικές οδούς.

Φυσιολογικά, οι πνεύμονες μπορούν να προσλάβουν περίπου 500 ml αέρα, 16 φορές περίπου ανά λεπτό. Σπογγώδεις και ελαστικοί, ζυγίζουν μόνο 1-1/2 κιλό. Οι πνεύμονες διαιρούνται σε τμήματα αποκαλούμενα λοβούς, τρία στη δεξιά πλευρά και σε δύο στην αριστερή πλευρά. Αυτοί οι πέντε λοβοί λαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της θωρακικής κοιλότητας. Κάθε πνεύμονας αυξάνει σε μέγεθος, καθώς εκτείνεται ο θώρακας. Στους πνεύμονες τέλος, πραγματοποιείται η ανταλλαγή του οξυγόνου και του διοξειδίου του άνθρακα κατά την διαδικασία της αναπνοής.

Οι κοιλότητες αέρα γνωστές ως βρογχιόλια διανέμονται σε όλους τους λοβούς των πνευμόνων. Τα βλογχιόλια καταλήγουν σε μεγάλο αριθμό κυψελίδων, που καλύπτονται από μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία, γνωστά ως τριχοειδή αγγεία. Βαθιά μέσα στους πνεύμονες, το οξυγόνο διασχίζει τα εξαιρετικά λεπτά τοιχώματα και τους αερόσακους κυψελίδας και εισάγεται στην κυκλοφορία του αίματος διαπερνώντας μέσα από τα τριχοειδή αγγεία. Ταυτόχρονα, διοξείδιο του άνθρακα αποδεσμεύεται από το αίμα μέσα στους αερόσακους κυψελίδας, διασχίζοντας τα τριχοειδή αγγεία και εκπνέεται μέσω του στόματος ή της μύτης. Η αναπνοή θα ήταν αδύνατη χωρίς την κίνηση του διαφράγματος, ενός μεγάλου μυ, που βρίσκεται στη βάση των πλευρών. Το αναπνευστικό κέντρο του εγκεφάλου διεγείρει τους μυς γύρω από τη θωρακική κοιλότητα κάνοντας τους να συσταλθούν και να χαλαρώσουν, έτσι ώστε να μπορέσουμε, αντίστοιχα, να εισπνεύσουμε και να εκπνεύσουμε.

Κατά την εισπνοή το διάφραγμα συστέλλεται και κινείται προς τα κάτω. Ως αποτέλεσμα ο θώρακας εκτείνεται, προκαλώντας ελάττωση της πίεσης και ο αέρας εισέρχεται μέσα στους πνεύμονες. Κατά την εκπνοή ο διαφραγματικός μυς χαλαρώνει και κινείται προς τα επάνω. Ως αποτέλεσμα ο θώρακας συστέλλεται, η πίεση μέσα στους πνεύμονες αυξάνει και ο αέρας κινείται έξω από τους πνεύμονες προκειμένου να εκπνευστεί. Παράλληλα δίνεται η δυνατότητα απαλλαγής από το διοξείδιο του άνθρακα.

Read more »

Ανατομία ανθρώπινου σώματος

Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από ένα σύνολο δομών, με την κάθε μια να εκτελεί ένα μέρος της συνολικής λειτουργίας του ανθρώπινου οργανισμού. Το κύτταρο αποτελεί τη μικρότερη μονάδα ζωής που υπάρχει στον ανθρώπινο οργανισμό. Πολλά κύτταρα μαζί σχηματίζουν τους ιστούς και πολλοί ιστοί σχηματίζουν τα όργανα και τους αδένες του ανθρωπίνου σώματος. Τα όργανα του σώματος, ανάλογα με την λειτουργία τους, σχηματίζουν σύνολα τα οποία ονομάζονται οργανικά συστήματα. Τα οργανικά συστήματα είναι το αναπνευστικό σύστημα, το καρδιαγγεικό σύστημα, το νευρικό σύστημα, το μυϊκό σύστημα, το ερειστικό σύστημα, το πεπτικό σύστημα, το ουροποιητικό σύστημα, το γεννητικό σύστημα, το σύστημα των αισθητηρίων οργάνων, το σύστημα των ενδοκρινών αδένων ή ορμονικό σύστημα.

Read more »

Δυσπραξία

Η δυσπραξία είναι η δυσκολία του συντονισμού των κινήσεων. Όλες οι κινήσεις που πραγματοποιούμε συνδυάζουν γνώση, αντίληψη και κίνηση και η εφαρμογή τους γίνεται αυτόματα. Όμως, ένα παιδί με δυσπραξία δυσκολεύεται στη εκμάθηση δεξιοτήτων που απαιτούν κινητικό συντονισμό πράγμα που έχει επιπτώσεις στην κοινωνικότητά του. 

Τα αίτια που προκαλούν την δυσπραξία δεν είναι ξεκάθαρα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα στην διαδικασία επεξεργασίας και μεταβίβασης μιας πληροφορίας από τον εγκέφαλο στο σώμα που επηρεάζει την ικανότητα του παιδιού να κινηθεί με ακρίβεια. Για να γίνει αντιληπτό το πρόβλημα σας πάρουμε το απλό παράδειγμα όπου ένα παιδί κλωτσά μια μπάλα.

Παρόλο που μας φαίνεται πολύ απλή η συγκεκριμένη κίνηση, ο εγκέφαλος για να εκτελέσει μια κίνηση θα πρέπει αρχικά να οργανώσει ένα σχέδιο δράσης. Για το συγκεκριμένο παράδειγμα σχεδιάζετε η εξής αλληλουχία δράσης: 

1. κοιτάει την μπάλα 

2. παίρνει θέση κοντά στην μπάλα 

3. σηκώνει το πόδι

4. στοχεύει την μπάλα 

5. και τέλος κλωτσάει την μπάλα.

Το επόμενο βήμα είναι η εκτέλεση του σχεδίου. Σηκώνεται το ένα πόδι ενώ το άλλο διατηρεί την ισορροπία, αμέσως μετά το πόδι εκτείνεται μπροστά με ελεγχόμενη δύναμη, ώστε να κλωτσήσει την μπάλα στην επιθυμητή πορεία. Ο συνδυασμός σχεδιασμού και εκτέλεσης δημιουργία μια άρτια κίνηση.

Συμπτώματα Ύπνος: το παιδί συχνά ξυπνά κατά τη διάρκεια της νύχτας και χρειάζεται να το ηρεμήσουμε. Τουαλέτα: δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στην χρήση της τουαλέτας. Ντύσιμο: δυσκολεύεται στο ντύσιμο, στο κούμπωμα, στη σειρά των ρούχων όσο και το μέσα-έξω, μπρος-πισω. Φαγητό: δυσκολεύεται να χρησιμοποιήσει σωστά τα μαχαιροπίρουνα. Παιχνίδι: στην παιδική χαρά είτε θα καταβάλλεται από υπερκινητικότητα ή αντίθετα από αποφυγή δραστηριοτήτων. Δυσκολία σε δραστηριότητες όπως τρέξιμο, πήδημα, ισορροπία και παιχνίδια με μπάλα. Ασυντόνιστες κινήσεις χωρίς ρυθμό. Αδεξιότητα σε κατασκευαστικά παιχνίδια. Δυσκολία στο να κάνει ποδήλατο. Αποφεύγει την αναρρίχηση και το σκαρφάλωμα. Ομιλία: φωνολογικά λάθη κατά περίπτωση και ασυνέπεια στην παραγωγή λέξεων. Δυσκολεύεται με τις πολυσύλλαβες λέξεις. Σχολείο: δυσκολία να προσαρμοστεί στο πρόγραμμα του σχολείου, ξεχνά να πάρει τετράδια, μολύβια, χάρακα κ.α. Δυσκολία να αντιληφθεί έννοιες τόπου και χρόνου. Δυσκολίες στη χρήση σχολικών οργάνων. Δυσκολεύεται να συγκροτήσει και να εκτελέσει σειρά από εντολές, να τοποθετήσει και να γράψει τους αριθμούς στη σωστή σειρά, να αντιγράψει από τον πίνακα.

Πρόληψη Παρακάτω παρουσιάζουμε κάποιους κανόνες που πρέπει να ακολουθούνται όταν έχουμε να κάνουμε με παιδιά που πιθανά να έχουν πρόβλημα δυσπραξίας. Σταθερότητα: όταν μαθαίνετε το παιδί μια νέα δραστηριότητα προσπαθήστε να τη δουλεύετε στο ίδιο μέρος και με τα ίδια υλικά κάθε φορά. Επανάληψη: επαναλάβετε τη δραστηριότητα πολλές φορές, για αρκετές μέρες. Διατηρείτε σταθερές τις συνθήκες σε κάθε επανάληψη. Ξεκάθαρες σύντομες οδηγίες: δώστε μια εντολή κάθε φορά, αν είναι απαραίτητο χρησιμοποιήστε οπτική βοήθεια ή επίδειξη. Σεβασμός στο ρυθμό του παιδιού: αν το παιδί δεν είναι έτοιμο να μάθει μια νέα δεξιότητα, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να τη διδάξετε. Αν η νέα δραστηριότητα είναι μεγάλη σπάστε την σε κομμάτια. Επιβράβευση: είναι σημαντικό για το παιδί να επιβραβεύετε κάθε του προσπάθεια ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Ισορροπία βοήθειας-αυτονομίας: προσφέρετε βοήθεια στο παιδί να εκτελέσει μια δραστηριότητα αλλά ενθαρρύνετε να εκτελέσει μόνο του μια άλλη χωρίς να σας ενδιαφέρει το αποτέλεσμα.

Θεραπείες Βοτάνων Λαμβάνοντας θυμάρι μαζί με έλαιο από νυχτολούλουδο, ιχθυέλαιο, και βιταμίνη Ε έχει αποδειχθεί ότι τα παιδιά για να επωφεληθούν τα παιδιά με δυσπραξία.

Read more »

Θυμάρι

Το θυμάρι (thymus vulgaris) είναι ένας θάμνος που το ύψους του φθάνει τα 30 εκατοστά, είναι εξαιρετικά ανθεκτικός. Τα φύλλα του έχουν πράσινο χρώμα, ελαφρώς κυρτά με πολύ άρωμα. Τα φύλλα του θυμαριού, όταν ξεραθούν, αποκτούν καφεπράσινο χρώμα και αναδύουν το άρωμα τους όταν θρυμματιστούν. Η γεύση τους είναι πολύ δυνατή, ελαφρώς καυστική και πλούσια. Τα άνθη του συνήθως έχουν λιλά χρώμα. Τα συναντάμε σε όλες τις μεσογειακές περιοχές της Ευρώπης.   Το θυμάρι περιέχει θυμόλη, ένα από τα σημαντικά αιθέρια έλαια, το οποίο έχει βρεθεί ότι έχει αντισηπτικές, αντιμυκητιακές ιδιότητες. Άλλα πτητικά έλαια του θυμαριού είναι το carvacolo, βορνεόλη και το γερανιέλαιο .

Ιδιότητες

Πληγές: το θυμάρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί τοπικά ως αντισηπτικό και αντιμικροβιακό για τις μικρές πληγές και γρατζουνιές. 

Στόμα και Λαιμός: χρησιμοποιείται για στοματικές πλύσεις εξαιτίας της αντισηπτικής δράσης του καθώς και στην λαρυγγίτιδα, στην βελτίωση της κακής αναπνοής, στην αμυγδαλίτιδα, και στην φλεγμονή του στόματος. Ανακουφίζει από βήχα, πονόλαιμο και τα συμπτώματα της βρογχίτιδας.

Φαλάκρα: τελευταίες έρευνες δείχνουν ότι το θυμάρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην γυροειδή αλωπεκία (μπαλώματα φαλακράς). Μείγμα ελαίων θυμαριού, λεβάντας, δεντρολίβανου με ξύλο κέδρου βελτιώνει την ανάπτυξη των μαλλιών για τα άτομα με γυροειδή αλωπεκία.

Στομάχι: μπορεί να βοηθήσει να ανακουφιστείτε από γαστρεντερικά αέρια, κολικούς, διάρροιες, ως διεγερτικό της όρεξης.

Δέρμα: μπορεί να χρησιμοποιηθεί  και σε δερματικές παθήσεις.

Δυσπραξία: λαμβάνοντας θυμάρι μαζί με έλαιο από νυχτολούλουδο, ιχθυέλαιο, και βιταμίνη Ε έχει αποδειχθεί ότι τα παιδιά για να επωφεληθούν τα παιδιά με δυσπραξία (μια νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει την κίνηση).

Χρήση

Για τον ερεθισμένο λαιμό μπορούμε να κάνουμε γαργάρες με χλιαρό νερό θυμαριού ή πίνοντας μερικές γουλιές αφεψήματος θυμαριού, ανακούφιση από βήχα και πονόλαιμο.

Για να κάνετε μια κομπρέσα θυμαριού προσθέτετε 1 φλιτζάνι βραστό νερό σε 11 γραμμάρια αποξηραμένα φύλλα και άνθη και αφήνετε για 10 λεπτά. Με ένα πανί το εφαρμόζετε στο δέρμα.

Τα αποξηραμένα φύλλα και τα άνθη του θυμαριού χρησιμοποιηθούν για την δημιουργία αφεψήματος, εκχυλίσματος και βάμματος. Η συνηθισμένη δόση είναι 1 γραμμάριο έως 8 γραμμάρια για καθημερινή χρήση.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μπαχαρικό στην κουζίνα για να αρωματίσουμε ψάρια, κρέατα και διάφορες σάλτσες, σούπες κ.λ.π. Είναι ένα από τα βασικά συστατικά του λικέρ βενεδικτίνη.

Το θυμάρι είναι ιδιαίτερα αγαπητό στις μέλισσες και το θυμαρίσιο μέλι είναι εξαιρετικής ποιότητας.

Ασφάλεια Το θυμάρι δεν πρέπει να λαμβάνεται ταυτόχρονα με αντιπηκτικά φάρμακα.  Μπορεί να υπάρξει αλληλεπίδραση με τα ακόλουθα φάρμακα: αντιαιμοπεταλιακά (π.χ. ασπιρίνη, κλοπιδογρέλη, τικλοπιδίνη), αντιπηκτικά (π.χ. βαρφαρίνη, sintrom).

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει την θρεπτική αξία των 100 γραμμαρίων φρέσκων φύλλων θυμαριού, όπως και την αναλογία των Ημερήσιων Αναγκών (ΗΑ) του μέσου ανθρώπινου οργανισμού.

Βασικά	Θρεπτική Αξία	Ποσοστό ΗΑ
Αρχή	Θρεπτικών Αξία	Ποσοστό RDA
Ενέργεια	101 Kcal	5%
Υδατάνθρακες	24.45 g	18%
Πρωτεΐνη	5,56 g	10%
Σύνολο Fat	1,68 g	8,4%
Χοληστερίνη	0 mg	0%
Φυτικές ίνες	14,0 g	37%
Βιταμίνες
Το φυλλικό οξύ	45 μg	11%
Νικοτινικό οξύ	1.824 mg	11%
Παντοθενικό οξύ	0.409 mg	8%
Πυριδοξίνη	0.348 mg	27%
Ριβοφλαβίνη	0.471 mg	36%
Θειαμίνη	0.48 mg	4%
Η βιταμίνη Α	4751 IU	158%
Βιταμίνη C-	160,1 mg	266%
Ηλεκτρολύτες
Νάτριο	9 mg	0,5%
Κάλιο	609 mg	13%
Μέταλλα
Ασβέστιο	405 mg	40,5%
Σίδερο	17.45 mg	218%
Μαγνήσιο	160 mg	40%
Μαγγάνιο	1.719 mg	75%
Μαγγάνιο	106 mg	15%
Ψευδάργυρος	1.81 mg	16,5%
Φυτο-θρεπτικά συστατικά
Καροτίνη-β	2851 μg	-

Read more »

Τα 10 φαγητά με τις περισσότερες θερμίδες

Νούμερο 1: Ζωικό Λίπος
Κατανάλωση: Περιορισμένη (πολλά κορεσμένα λίπη και χοληστερόλη).
Θερμίδες: 902 θερμίδες τα 100 γραμμάρια. Το βούτυρο περιέχει ελαφρώς λιγότερες θερμίδες με 876 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

Νούμερο 2: Φυτικά έλαια
Κατανάλωση: Περιορισμένη (επιλέξτε ελαιόλαδο που δεν περιέχει επιβλαβή trans λιπαρά).
Θερμίδες: Έχουν 884 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

Νούμερο 3: Ξηροί καρποί
Κατανάλωση: Συνιστάται (βιταμίνες, μέταλλα, υγιή λίπη και φυτικές ίνες, καβουρδισμένα ανάλατα).
Θερμίδες: Στην κορυφή είναι τα καρύδια με 718 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

Νούμερο 4: Σάλτσες Σαλάτας
Κατανάλωση: Αποφεύγεται.
Θερμίδες: Η σάλτσα σαλάτα με τις περισσότερες θερμίδες είναι η γαλλική με 631 θερμίδες τα 100 γραμμάρια. Άλλες σάλτσες πλούσιες σε θερμίδες: Καίσαρα, Ranch, και Blue Cheese.

Νούμερο 5: Φυστικοβούτυρο
Κατανάλωση: Συνιστάται.
Θερμίδες: 588 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.


Νούμερο 6: Junk Food (σνακ και καραμέλες)
Κατανάλωση: Αποφεύγεται.
Θερμίδες: Τα περισσότερα έχουν 560 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια. Οι σοκολάτες ως πιο ήπιο Junk Food έχει 260 θερμίδες.

Νούμερο 7: Μαύρη Σοκολάτα
Κατανάλωση: Συνιστάται (θρεπτικό αντιοξειδωτικό).
Θερμίδες: 501 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια..

Νούμερο 8: Τυρί
Κατανάλωση: Περιορισμένη.
Θερμίδες: Το νορβηγική Brunost έχει τις περισσότερες θερμίδες με 466 ανά 100 γραμμάρια. Άλλα τυριά υψηλής θερμιδικής αξίας είναι τα σκληρά τυριά όπως η παρμεζάνα.

Νούμερο 9: Τηγανητά
Κατανάλωση: Αποφεύγεται.
Θερμίδες: Το φαστ φουντ τηγανητό κοτόπουλο είναι στην κορυφή της λίστας με 463 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια. Οι προτηγανισμένες τηγανιτές πατάτες έχουν 373 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

Νούμερο 10: Αλλαντικά και Πατέ
Κατανάλωση: Περιορισμένη (πλούσια σε ζωικά λίπη).
Θερμίδες: Το φουά γκρα έχει τις περισσότερες θερμίδες με 462 ανά 100 γραμμάρια. Από τα αλλαντικά, η ισπανική Chorizo ​​έχει περισσότερο με 455 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

Read more »

Θερμίδες Φαγητών

Μια θερμίδα είναι μία μονάδα ενέργειας. Έχουμε την τάση να συνδέουμε τις θερμίδες με τρόφιμα, αλλά αντιστοιχούν σε οτιδήποτε περιέχει ενέργεια. Συγκεκριμένα, μια θερμίδα είναι η ποσότητα της ενέργειας ή θερμότητας, που χρειάζεται για να αυξηθεί η θερμοκρασία 1 γραμμαρίου νερού κατά 1 βαθμό Κελσίου. 

Τα ανθρώπινα όντα χρειάζονται ενέργεια για να επιβιώσουν και αποκτούν την ενέργεια από τα τρόφιμα. Ένα γραμμάριο υδατάνθρακες έχει 4 θερμίδες, ένα γραμμάριο πρωτεΐνης έχει 4 θερμίδες και ένα γραμμάριο λίπους έχει 9 θερμίδες. Τα φαγητά είναι μια σύνθεση από αυτά τα τρία δομικά στοιχεία. Έτσι, αν γνωρίζετε πόσους υδατάνθρακες, λίπη και πρωτεΐνες περιέχονται σε κάποιο φαγητό, ξέρετε πόσες θερμίδες περιέχει.

Ο οργανισμός μας καίει τις θερμίδες των φαγητών μέσω του μεταβολισμού, με τον οποίο τα ένζυμα σπάνε τους υδατάνθρακες σε γλυκόζη και άλλα σάκχαρα, τα λίπη σε γλυκερόλη και λιπαρά οξέα και οι πρωτεΐνες σε αμινοξέα. Αυτά τα μόρια στη συνέχεια μεταφέρονται μέσω της κυκλοφορίας του αίματος στα κύτταρα, όπου είτε απορροφώνται για άμεση χρήση ή αποστέλλονται στον τελικό στάδιο του μεταβολισμού, όπου αντιδρούν με το οξυγόνο για να απελευθερωθεί η αποθηκευμένη ενέργειά τους.

Τα 10 φαγητά με τις περισσότερες θερμίδες

Read more »

Ψευδάργυρος

Ο ψευδάργυρος είναι ένα μέταλλο. Είναι γνωστό ως ένα απαραίτητο ιχνοστοιχείο επειδή οι ​​άνθρωποι χρειάζονται μόνο μικρές ποσότητες, προκειμένου για το σώμα μας για να λειτουργήσει σωστά. Είναι διαθέσιμο ως συμπλήρωμα, αλλά μπορεί επίσης να βρεθεί σε τροφές όπως το άπαχο κρέας, τα οστρακοειδή, τα στρείδια, τα δημητριακά ολικής αλέσεως, γαλακτοκομικά προϊόντα, ξηροί καρποί και όσπρια (π.χ., φιστίκια, σόγια). Για τους ενήλικες ηλικίας 19 ετών και άνω, η συνήθης συνιστώμενη δόση του ψευδαργύρου είναι ένα ελάχιστο 0,7 mg ημερησίως με ανώτατο όριο τα 50 mg ανά ημέρα.

Ψευδάργυρος είναι σημαντικός στην διατήρηση της καλής υγείας. Ο ψευδάργυρος βοηθά στην καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, στην επούλωση των τραυμάτων και διατήρηση του υγιούς δέρματος. Επίσης βοηθά τον οργανισμό να διασπάσει τους υδατάνθρακες, τα λίπη και τις πρωτεΐνες.

Η υπερβολική λήψη ψευδαργύρου μπορεί να οδηγήσει σε παρενέργειες, όπως πυρετός και πόνος στο στομάχι. Υψηλές ημερήσιες δόσεις θα μπορούσε επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο ανεπάρκειας χαλκού και εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Στον παρακάτω πίνακα μπορείτε να δείτε τροφές που είναι πλούσιες σε Ψευδάργυρο ανά μερίδα και το ποσοστό ημερήσιας κάλυψης των αναγκών του οργανισμού σε Ψευδάργυρο.

Τροφή	Ψευδάργυρος	Ποσοστό ΗΑ
Στρείδια (μαγειρεμένα) 85 γρ.	74 mg	493%
Καβούρια (μαγειρεμένα) 85 γρ.	6,5 mg	43%
Αρνί άπαχο (μαγειρεμένο) 85 γρ.	6,2 mg	41%
Βοδινό μπιφτέκι (σχάρα) 85 γρ.	5.3 mg	35%
Δημητριακά πρωινού εμπλουτισμένα ¾ φλιτζάνι	3,8 mg	25%
Αστακός (ψημένος) 85 γρ.	3,4 mg	23%
Χοιρινό μπριζόλα (μαγειρεμένο) 85 γρ.	2,9 mg	19%
Κοτόπουλο, σκούρο κρέας (μαγειρεμένο) 85 γρ.	2,4 mg	16%
Χοιρινό άπαχο κρέας (ψημένο) 85 γρ.	2,2 mg	14%
Γιαούρτι χαμηλά λιπαρά 225γρ.	1.7 mg	11%
Κάσιους (καβουρδισμένα) 28γρ.	1.6 mg	11%
Ρεβίθια (μαγειρεμένα) ½ φλιτζάνι	1,3 mg	9%
Τυρί Ελβετικό 28γρ.	1,2 mg	8%
Σαρδέλες σε κονσέρβα με λάδι 85 γρ.	1.1 mg	7%
Γάλα χαμηλά λιπαρά 1 φλιτζάνι	1.0 mg	7%
Αμύγδαλα (καβουρδισμένα) 1 ουγκιά	0,9 mg	6%
Φασόλια (μαγειρεμένα) ½ φλιτζάνι	0,9 mg	6%
Στήθος κοτόπουλο (ψητό με πέτσα) ½ στήθος	0,9 mg	6%
Τυρί τσένταρ ή μοτσαρέλα 28γρ.	0,9 mg	6%
Μπρόκολο (μαγειρεμένο) 1 φλιτζάνι	0,7 mg	5%
Μπιζέλια κατεψυγμένα (μαγειρεμένα) ½ φλιτζάνι	0,5 mg	3%
Γλώσσα (μαγειρεμένη) 85 γρ.	0,3 mg	2%

Read more »