Λόξυγγας θεραπεία με βότανα

Ο λόξυγγας είναι ένας ακούσιος σπασμός του διαφράγματος. Μετά από τον σπασμό ακολουθεί μια γρήγορη σύγκλειση των φωνητικών χορδών, οπότε και παράγεται ο χαρακτηριστικός ήχος.

Για να τον αντιμετωπίσετε μπορείτε να κάνετε τα εξής:  προσπαθήστε να μείνετε όσο πιο ήρεμοι μπορείτε, προσπαθήστε να προκαλέσετε ρέψιμο, για ένα μικρό χρονικό διάστημα σπρώξτε της γλώσσας προς το ρινοφάρυγγα, συγκρατείστε την αναπνοή σας επί πέντε δευτερόλεπτα, πλησιάστε και συγκρατείστε τα γόνατα στο θώρακα ενώ εκπνέετε με δύναμη για να πραγματοποιηθεί επαρκής ερεθισμός του διαφράγματος. Προσοχή να μην τα κάνετε όλα μαζί αν δεν σταματά αλλά με δεκάλεπτο διάλειμμα ανάμεσα σε κάθε προσπάθεια.  

Αν τα παραπάνω δεν αποδώσουν τότε θα πρέπει να καταφύγετε σε μια βοτανική λύση:  

Κάρδαμο: είναι μπαχαρικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του λόξυγγα. Βράζετε μισό κουταλάκι του γλυκού σκόνη κάρδαμο σε ένα φλιτζάνι νερό στην συνέχεια το στραγγίζετε και το πίνετε.

Μουστάρδα: η έντονη γεύση της μουστάρδας έχει την ικανότητα να διεγείρει τα νεύρα στο λαιμό. Αργή κατάποση μιας κουταλιάς της σούπας μουστάρδα (προαιρετικά αναμίξετε με γκι) βοηθά στη μείωση του λόξυγγα.

Μαύρο πιπέρι: εισπνεύσετε μαύρο πιπέρι σε σκόνη για να προκαλέσετε φτέρνισμα. Το φτέρνισμα είναι μία βίαιη κίνηση της αναπνευστικής οδού. Ως εκ τούτου, μπορεί να βάλει ένα τέλος στο λόξυγγα. 

Δυόσμος ή Μέντα: γενικότερα αν μασήσετε κάποια φύλλα από βότανα με έντονο άρωμα μπορείτε να απομακρύνετε τον λόξυγγα.

Read more »

Αναπνευστικό σύστημα

Το αναπνευστικό σύστημα παρέχει οξυγόνο στα κύτταρα του σώματος και αφαιρεί το διοξείδιο του άνθρακα. Ο αέρας εισέρχεται μέσω της μύτης και του στόματος και στην συνέχεια μέσω των βρόγχοι (αεραγωγοί) καταλήγει στις κυψελίδες. Εκεί, τα τριχοειδή αγγεία αναλαμβάνουν να περάσουν το οξυγόνο από τους πνεύμονες στο κυκλοφορικό σύστημα, όπου εγκαθίσταται στα ερυθρά κύτταρα αίματος. Τελικά, το οξυγόνο απελευθερώνεται από τα ερυθρά κύτταρα του αίματος και περνά στα υπόλοιπα κύτταρα των οργάνων του οργανισμού για να γίνουν οι απαραίτητες χημικές αντιδράσεις (καύσεις). Η διαδικασία γίνεται και αντίστροφα ώστε να απομακρυνθεί το διοξείδιο του άνθρακα που παράγεται από τις χημικές αντιδράσεις (καύσεις) που λαμβάνουν χώρα στα κύτταρα μέσω του κυκλοφορικού συστήματος και στην συνέχεια από το αναπνευστικό.

Ο αέρας εισέρχεται και εξέρχεται στο ανθρώπινο σώμα μέσω του αναπνευστικού συστήματος και ειδικότερα της μύτης, του στόματος, του λαιμού, των βρόγχων και των πνευμόνων. Όταν εισπνέουμε, ο αέρας εισέρχεται στο σώμα μέσω του στόματος ή της μύτης, όπου θερμαίνεται και υγραίνεται. Στη συνέχεια περνά μέσω του φάρυγγα  στην τραχεία. Ένας λεπτός χόνδρος, η επιγλωττίδα, καλύπτει την είσοδο του λάρυγγα  κατά τη διάρκεια της κατάποσης για να εμποδίσει τις τροφές να περάσουν μέσα στις αναπνευστικές οδούς.

Φυσιολογικά, οι πνεύμονες μπορούν να προσλάβουν περίπου 500 ml αέρα, 16 φορές περίπου ανά λεπτό. Σπογγώδεις και ελαστικοί, ζυγίζουν μόνο 1-1/2 κιλό. Οι πνεύμονες διαιρούνται σε τμήματα αποκαλούμενα λοβούς, τρία στη δεξιά πλευρά και σε δύο στην αριστερή πλευρά. Αυτοί οι πέντε λοβοί λαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της θωρακικής κοιλότητας. Κάθε πνεύμονας αυξάνει σε μέγεθος, καθώς εκτείνεται ο θώρακας. Στους πνεύμονες τέλος, πραγματοποιείται η ανταλλαγή του οξυγόνου και του διοξειδίου του άνθρακα κατά την διαδικασία της αναπνοής.

Οι κοιλότητες αέρα γνωστές ως βρογχιόλια διανέμονται σε όλους τους λοβούς των πνευμόνων. Τα βλογχιόλια καταλήγουν σε μεγάλο αριθμό κυψελίδων, που καλύπτονται από μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία, γνωστά ως τριχοειδή αγγεία. Βαθιά μέσα στους πνεύμονες, το οξυγόνο διασχίζει τα εξαιρετικά λεπτά τοιχώματα και τους αερόσακους κυψελίδας και εισάγεται στην κυκλοφορία του αίματος διαπερνώντας μέσα από τα τριχοειδή αγγεία. Ταυτόχρονα, διοξείδιο του άνθρακα αποδεσμεύεται από το αίμα μέσα στους αερόσακους κυψελίδας, διασχίζοντας τα τριχοειδή αγγεία και εκπνέεται μέσω του στόματος ή της μύτης. Η αναπνοή θα ήταν αδύνατη χωρίς την κίνηση του διαφράγματος, ενός μεγάλου μυ, που βρίσκεται στη βάση των πλευρών. Το αναπνευστικό κέντρο του εγκεφάλου διεγείρει τους μυς γύρω από τη θωρακική κοιλότητα κάνοντας τους να συσταλθούν και να χαλαρώσουν, έτσι ώστε να μπορέσουμε, αντίστοιχα, να εισπνεύσουμε και να εκπνεύσουμε.

Κατά την εισπνοή το διάφραγμα συστέλλεται και κινείται προς τα κάτω. Ως αποτέλεσμα ο θώρακας εκτείνεται, προκαλώντας ελάττωση της πίεσης και ο αέρας εισέρχεται μέσα στους πνεύμονες. Κατά την εκπνοή ο διαφραγματικός μυς χαλαρώνει και κινείται προς τα επάνω. Ως αποτέλεσμα ο θώρακας συστέλλεται, η πίεση μέσα στους πνεύμονες αυξάνει και ο αέρας κινείται έξω από τους πνεύμονες προκειμένου να εκπνευστεί. Παράλληλα δίνεται η δυνατότητα απαλλαγής από το διοξείδιο του άνθρακα.

Read more »

Ανατομία ανθρώπινου σώματος

Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από ένα σύνολο δομών, με την κάθε μια να εκτελεί ένα μέρος της συνολικής λειτουργίας του ανθρώπινου οργανισμού. Το κύτταρο αποτελεί τη μικρότερη μονάδα ζωής που υπάρχει στον ανθρώπινο οργανισμό. Πολλά κύτταρα μαζί σχηματίζουν τους ιστούς και πολλοί ιστοί σχηματίζουν τα όργανα και τους αδένες του ανθρωπίνου σώματος. Τα όργανα του σώματος, ανάλογα με την λειτουργία τους, σχηματίζουν σύνολα τα οποία ονομάζονται οργανικά συστήματα. Τα οργανικά συστήματα είναι το αναπνευστικό σύστημα, το καρδιαγγεικό σύστημα, το νευρικό σύστημα, το μυϊκό σύστημα, το ερειστικό σύστημα, το πεπτικό σύστημα, το ουροποιητικό σύστημα, το γεννητικό σύστημα, το σύστημα των αισθητηρίων οργάνων, το σύστημα των ενδοκρινών αδένων ή ορμονικό σύστημα.

Read more »

Δυσπραξία

Η δυσπραξία είναι η δυσκολία του συντονισμού των κινήσεων. Όλες οι κινήσεις που πραγματοποιούμε συνδυάζουν γνώση, αντίληψη και κίνηση και η εφαρμογή τους γίνεται αυτόματα. Όμως, ένα παιδί με δυσπραξία δυσκολεύεται στη εκμάθηση δεξιοτήτων που απαιτούν κινητικό συντονισμό πράγμα που έχει επιπτώσεις στην κοινωνικότητά του. 

Τα αίτια που προκαλούν την δυσπραξία δεν είναι ξεκάθαρα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα στην διαδικασία επεξεργασίας και μεταβίβασης μιας πληροφορίας από τον εγκέφαλο στο σώμα που επηρεάζει την ικανότητα του παιδιού να κινηθεί με ακρίβεια. Για να γίνει αντιληπτό το πρόβλημα σας πάρουμε το απλό παράδειγμα όπου ένα παιδί κλωτσά μια μπάλα.

Παρόλο που μας φαίνεται πολύ απλή η συγκεκριμένη κίνηση, ο εγκέφαλος για να εκτελέσει μια κίνηση θα πρέπει αρχικά να οργανώσει ένα σχέδιο δράσης. Για το συγκεκριμένο παράδειγμα σχεδιάζετε η εξής αλληλουχία δράσης: 

1. κοιτάει την μπάλα 

2. παίρνει θέση κοντά στην μπάλα 

3. σηκώνει το πόδι

4. στοχεύει την μπάλα 

5. και τέλος κλωτσάει την μπάλα.

Το επόμενο βήμα είναι η εκτέλεση του σχεδίου. Σηκώνεται το ένα πόδι ενώ το άλλο διατηρεί την ισορροπία, αμέσως μετά το πόδι εκτείνεται μπροστά με ελεγχόμενη δύναμη, ώστε να κλωτσήσει την μπάλα στην επιθυμητή πορεία. Ο συνδυασμός σχεδιασμού και εκτέλεσης δημιουργία μια άρτια κίνηση.

Συμπτώματα Ύπνος: το παιδί συχνά ξυπνά κατά τη διάρκεια της νύχτας και χρειάζεται να το ηρεμήσουμε. Τουαλέτα: δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στην χρήση της τουαλέτας. Ντύσιμο: δυσκολεύεται στο ντύσιμο, στο κούμπωμα, στη σειρά των ρούχων όσο και το μέσα-έξω, μπρος-πισω. Φαγητό: δυσκολεύεται να χρησιμοποιήσει σωστά τα μαχαιροπίρουνα. Παιχνίδι: στην παιδική χαρά είτε θα καταβάλλεται από υπερκινητικότητα ή αντίθετα από αποφυγή δραστηριοτήτων. Δυσκολία σε δραστηριότητες όπως τρέξιμο, πήδημα, ισορροπία και παιχνίδια με μπάλα. Ασυντόνιστες κινήσεις χωρίς ρυθμό. Αδεξιότητα σε κατασκευαστικά παιχνίδια. Δυσκολία στο να κάνει ποδήλατο. Αποφεύγει την αναρρίχηση και το σκαρφάλωμα. Ομιλία: φωνολογικά λάθη κατά περίπτωση και ασυνέπεια στην παραγωγή λέξεων. Δυσκολεύεται με τις πολυσύλλαβες λέξεις. Σχολείο: δυσκολία να προσαρμοστεί στο πρόγραμμα του σχολείου, ξεχνά να πάρει τετράδια, μολύβια, χάρακα κ.α. Δυσκολία να αντιληφθεί έννοιες τόπου και χρόνου. Δυσκολίες στη χρήση σχολικών οργάνων. Δυσκολεύεται να συγκροτήσει και να εκτελέσει σειρά από εντολές, να τοποθετήσει και να γράψει τους αριθμούς στη σωστή σειρά, να αντιγράψει από τον πίνακα.

Πρόληψη Παρακάτω παρουσιάζουμε κάποιους κανόνες που πρέπει να ακολουθούνται όταν έχουμε να κάνουμε με παιδιά που πιθανά να έχουν πρόβλημα δυσπραξίας. Σταθερότητα: όταν μαθαίνετε το παιδί μια νέα δραστηριότητα προσπαθήστε να τη δουλεύετε στο ίδιο μέρος και με τα ίδια υλικά κάθε φορά. Επανάληψη: επαναλάβετε τη δραστηριότητα πολλές φορές, για αρκετές μέρες. Διατηρείτε σταθερές τις συνθήκες σε κάθε επανάληψη. Ξεκάθαρες σύντομες οδηγίες: δώστε μια εντολή κάθε φορά, αν είναι απαραίτητο χρησιμοποιήστε οπτική βοήθεια ή επίδειξη. Σεβασμός στο ρυθμό του παιδιού: αν το παιδί δεν είναι έτοιμο να μάθει μια νέα δεξιότητα, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να τη διδάξετε. Αν η νέα δραστηριότητα είναι μεγάλη σπάστε την σε κομμάτια. Επιβράβευση: είναι σημαντικό για το παιδί να επιβραβεύετε κάθε του προσπάθεια ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Ισορροπία βοήθειας-αυτονομίας: προσφέρετε βοήθεια στο παιδί να εκτελέσει μια δραστηριότητα αλλά ενθαρρύνετε να εκτελέσει μόνο του μια άλλη χωρίς να σας ενδιαφέρει το αποτέλεσμα.

Θεραπείες Βοτάνων Λαμβάνοντας θυμάρι μαζί με έλαιο από νυχτολούλουδο, ιχθυέλαιο, και βιταμίνη Ε έχει αποδειχθεί ότι τα παιδιά για να επωφεληθούν τα παιδιά με δυσπραξία.

Read more »

Θυμάρι

Το θυμάρι (thymus vulgaris) είναι ένας θάμνος που το ύψους του φθάνει τα 30 εκατοστά, είναι εξαιρετικά ανθεκτικός. Τα φύλλα του έχουν πράσινο χρώμα, ελαφρώς κυρτά με πολύ άρωμα. Τα φύλλα του θυμαριού, όταν ξεραθούν, αποκτούν καφεπράσινο χρώμα και αναδύουν το άρωμα τους όταν θρυμματιστούν. Η γεύση τους είναι πολύ δυνατή, ελαφρώς καυστική και πλούσια. Τα άνθη του συνήθως έχουν λιλά χρώμα. Τα συναντάμε σε όλες τις μεσογειακές περιοχές της Ευρώπης.   Το θυμάρι περιέχει θυμόλη, ένα από τα σημαντικά αιθέρια έλαια, το οποίο έχει βρεθεί ότι έχει αντισηπτικές, αντιμυκητιακές ιδιότητες. Άλλα πτητικά έλαια του θυμαριού είναι το carvacolo, βορνεόλη και το γερανιέλαιο .

Ιδιότητες

Πληγές: το θυμάρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί τοπικά ως αντισηπτικό και αντιμικροβιακό για τις μικρές πληγές και γρατζουνιές. 

Στόμα και Λαιμός: χρησιμοποιείται για στοματικές πλύσεις εξαιτίας της αντισηπτικής δράσης του καθώς και στην λαρυγγίτιδα, στην βελτίωση της κακής αναπνοής, στην αμυγδαλίτιδα, και στην φλεγμονή του στόματος. Ανακουφίζει από βήχα, πονόλαιμο και τα συμπτώματα της βρογχίτιδας.

Φαλάκρα: τελευταίες έρευνες δείχνουν ότι το θυμάρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην γυροειδή αλωπεκία (μπαλώματα φαλακράς). Μείγμα ελαίων θυμαριού, λεβάντας, δεντρολίβανου με ξύλο κέδρου βελτιώνει την ανάπτυξη των μαλλιών για τα άτομα με γυροειδή αλωπεκία.

Στομάχι: μπορεί να βοηθήσει να ανακουφιστείτε από γαστρεντερικά αέρια, κολικούς, διάρροιες, ως διεγερτικό της όρεξης.

Δέρμα: μπορεί να χρησιμοποιηθεί  και σε δερματικές παθήσεις.

Δυσπραξία: λαμβάνοντας θυμάρι μαζί με έλαιο από νυχτολούλουδο, ιχθυέλαιο, και βιταμίνη Ε έχει αποδειχθεί ότι τα παιδιά για να επωφεληθούν τα παιδιά με δυσπραξία (μια νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει την κίνηση).

Χρήση

Για τον ερεθισμένο λαιμό μπορούμε να κάνουμε γαργάρες με χλιαρό νερό θυμαριού ή πίνοντας μερικές γουλιές αφεψήματος θυμαριού, ανακούφιση από βήχα και πονόλαιμο.

Για να κάνετε μια κομπρέσα θυμαριού προσθέτετε 1 φλιτζάνι βραστό νερό σε 11 γραμμάρια αποξηραμένα φύλλα και άνθη και αφήνετε για 10 λεπτά. Με ένα πανί το εφαρμόζετε στο δέρμα.

Τα αποξηραμένα φύλλα και τα άνθη του θυμαριού χρησιμοποιηθούν για την δημιουργία αφεψήματος, εκχυλίσματος και βάμματος. Η συνηθισμένη δόση είναι 1 γραμμάριο έως 8 γραμμάρια για καθημερινή χρήση.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μπαχαρικό στην κουζίνα για να αρωματίσουμε ψάρια, κρέατα και διάφορες σάλτσες, σούπες κ.λ.π. Είναι ένα από τα βασικά συστατικά του λικέρ βενεδικτίνη.

Το θυμάρι είναι ιδιαίτερα αγαπητό στις μέλισσες και το θυμαρίσιο μέλι είναι εξαιρετικής ποιότητας.

Ασφάλεια Το θυμάρι δεν πρέπει να λαμβάνεται ταυτόχρονα με αντιπηκτικά φάρμακα.  Μπορεί να υπάρξει αλληλεπίδραση με τα ακόλουθα φάρμακα: αντιαιμοπεταλιακά (π.χ. ασπιρίνη, κλοπιδογρέλη, τικλοπιδίνη), αντιπηκτικά (π.χ. βαρφαρίνη, sintrom).

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει την θρεπτική αξία των 100 γραμμαρίων φρέσκων φύλλων θυμαριού, όπως και την αναλογία των Ημερήσιων Αναγκών (ΗΑ) του μέσου ανθρώπινου οργανισμού.

Βασικά	Θρεπτική Αξία	Ποσοστό ΗΑ
Αρχή	Θρεπτικών Αξία	Ποσοστό RDA
Ενέργεια	101 Kcal	5%
Υδατάνθρακες	24.45 g	18%
Πρωτεΐνη	5,56 g	10%
Σύνολο Fat	1,68 g	8,4%
Χοληστερίνη	0 mg	0%
Φυτικές ίνες	14,0 g	37%
Βιταμίνες
Το φυλλικό οξύ	45 μg	11%
Νικοτινικό οξύ	1.824 mg	11%
Παντοθενικό οξύ	0.409 mg	8%
Πυριδοξίνη	0.348 mg	27%
Ριβοφλαβίνη	0.471 mg	36%
Θειαμίνη	0.48 mg	4%
Η βιταμίνη Α	4751 IU	158%
Βιταμίνη C-	160,1 mg	266%
Ηλεκτρολύτες
Νάτριο	9 mg	0,5%
Κάλιο	609 mg	13%
Μέταλλα
Ασβέστιο	405 mg	40,5%
Σίδερο	17.45 mg	218%
Μαγνήσιο	160 mg	40%
Μαγγάνιο	1.719 mg	75%
Μαγγάνιο	106 mg	15%
Ψευδάργυρος	1.81 mg	16,5%
Φυτο-θρεπτικά συστατικά
Καροτίνη-β	2851 μg	-

Read more »

Τα 10 φαγητά με τις περισσότερες θερμίδες

Νούμερο 1: Ζωικό Λίπος
Κατανάλωση: Περιορισμένη (πολλά κορεσμένα λίπη και χοληστερόλη).
Θερμίδες: 902 θερμίδες τα 100 γραμμάρια. Το βούτυρο περιέχει ελαφρώς λιγότερες θερμίδες με 876 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

Νούμερο 2: Φυτικά έλαια
Κατανάλωση: Περιορισμένη (επιλέξτε ελαιόλαδο που δεν περιέχει επιβλαβή trans λιπαρά).
Θερμίδες: Έχουν 884 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

Νούμερο 3: Ξηροί καρποί
Κατανάλωση: Συνιστάται (βιταμίνες, μέταλλα, υγιή λίπη και φυτικές ίνες, καβουρδισμένα ανάλατα).
Θερμίδες: Στην κορυφή είναι τα καρύδια με 718 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

Νούμερο 4: Σάλτσες Σαλάτας
Κατανάλωση: Αποφεύγεται.
Θερμίδες: Η σάλτσα σαλάτα με τις περισσότερες θερμίδες είναι η γαλλική με 631 θερμίδες τα 100 γραμμάρια. Άλλες σάλτσες πλούσιες σε θερμίδες: Καίσαρα, Ranch, και Blue Cheese.

Νούμερο 5: Φυστικοβούτυρο
Κατανάλωση: Συνιστάται.
Θερμίδες: 588 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.


Νούμερο 6: Junk Food (σνακ και καραμέλες)
Κατανάλωση: Αποφεύγεται.
Θερμίδες: Τα περισσότερα έχουν 560 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια. Οι σοκολάτες ως πιο ήπιο Junk Food έχει 260 θερμίδες.

Νούμερο 7: Μαύρη Σοκολάτα
Κατανάλωση: Συνιστάται (θρεπτικό αντιοξειδωτικό).
Θερμίδες: 501 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια..

Νούμερο 8: Τυρί
Κατανάλωση: Περιορισμένη.
Θερμίδες: Το νορβηγική Brunost έχει τις περισσότερες θερμίδες με 466 ανά 100 γραμμάρια. Άλλα τυριά υψηλής θερμιδικής αξίας είναι τα σκληρά τυριά όπως η παρμεζάνα.

Νούμερο 9: Τηγανητά
Κατανάλωση: Αποφεύγεται.
Θερμίδες: Το φαστ φουντ τηγανητό κοτόπουλο είναι στην κορυφή της λίστας με 463 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια. Οι προτηγανισμένες τηγανιτές πατάτες έχουν 373 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

Νούμερο 10: Αλλαντικά και Πατέ
Κατανάλωση: Περιορισμένη (πλούσια σε ζωικά λίπη).
Θερμίδες: Το φουά γκρα έχει τις περισσότερες θερμίδες με 462 ανά 100 γραμμάρια. Από τα αλλαντικά, η ισπανική Chorizo ​​έχει περισσότερο με 455 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

Read more »

Θερμίδες Φαγητών

Μια θερμίδα είναι μία μονάδα ενέργειας. Έχουμε την τάση να συνδέουμε τις θερμίδες με τρόφιμα, αλλά αντιστοιχούν σε οτιδήποτε περιέχει ενέργεια. Συγκεκριμένα, μια θερμίδα είναι η ποσότητα της ενέργειας ή θερμότητας, που χρειάζεται για να αυξηθεί η θερμοκρασία 1 γραμμαρίου νερού κατά 1 βαθμό Κελσίου. 

Τα ανθρώπινα όντα χρειάζονται ενέργεια για να επιβιώσουν και αποκτούν την ενέργεια από τα τρόφιμα. Ένα γραμμάριο υδατάνθρακες έχει 4 θερμίδες, ένα γραμμάριο πρωτεΐνης έχει 4 θερμίδες και ένα γραμμάριο λίπους έχει 9 θερμίδες. Τα φαγητά είναι μια σύνθεση από αυτά τα τρία δομικά στοιχεία. Έτσι, αν γνωρίζετε πόσους υδατάνθρακες, λίπη και πρωτεΐνες περιέχονται σε κάποιο φαγητό, ξέρετε πόσες θερμίδες περιέχει.

Ο οργανισμός μας καίει τις θερμίδες των φαγητών μέσω του μεταβολισμού, με τον οποίο τα ένζυμα σπάνε τους υδατάνθρακες σε γλυκόζη και άλλα σάκχαρα, τα λίπη σε γλυκερόλη και λιπαρά οξέα και οι πρωτεΐνες σε αμινοξέα. Αυτά τα μόρια στη συνέχεια μεταφέρονται μέσω της κυκλοφορίας του αίματος στα κύτταρα, όπου είτε απορροφώνται για άμεση χρήση ή αποστέλλονται στον τελικό στάδιο του μεταβολισμού, όπου αντιδρούν με το οξυγόνο για να απελευθερωθεί η αποθηκευμένη ενέργειά τους.

Τα 10 φαγητά με τις περισσότερες θερμίδες

Read more »